Mazimiz karanlık, halimiz kararsız, istikbalimiz meçhul, hissiyatımız muamma, ahlakımız dermansız... Ortada sağlam kalan hangi hakikatler var? İnsanların içinde bize benzemeyenler varsa el kaldırsın... Hepimiz gülüncüz. İliklerimize kadar gülünç... Birbirimizden ibret almaya kalkışmamız daha gülünç değil midir? Ben neyim ki diğer insan olan benden ibret alıyorum...
İnsan insanın şeytanıymış derler. Bu bir hakikat... Daima insan insanı azdırır. Islaha pek az meyli olan insan azmaya o kadar müsaittir ki bunun önüne ne kitap, ne ceza kanunu hiçbir şey geçemiyor.