Doğada ne kunduracı ne de demirci vardır; bu tür işler onları yapan insanları bozar; bunlar durumları gereğince siyasi haklardan dışlanmış aşağı tabakadan ücretliler, isimsiz sefillerdir.
İşçi sınıfı ahmakça iyi niyetiyle beyninin yıkanmasına izin verdiği; doğuştan gelen çoşkusuyla hiç düşünmeden çalışmaya ve mahrumiyete atıldığı içindir ki kapitalist sınıf kendini zorunlu tembellik ve zevküsefaya, üretmemeye ve aşırı tüketmeye mahkum edilmiş halde bulmuştur. Ama işçinin aşırı çalışması onun bedenini çürütüp sinirlerini kerpetenle burduğu gibi, burjuva açısından da çeşitli dertlere gebedir.