Gerçek büyük felaketler, kendimizi koruyabilmek için kelimelerle çevreleme eğiliminde olduklarımızdır. Yazdığım ilk kelimeler, savaş sırasında beni çevreleyen o sessizliği bulabilmek için attığım umutsuz birer çığlıktı.
Asla doğru şeyi yapmayı beceremedik ve bu yüzden hiç sevilmedik. Ama şimdi sizden uzaklaştırılırken neden bizi yiyecek yağmuruna tutuyorsunuz? Yiyeceklerinize artık ihtiyacımız yok. Biraz dikkat, biraz sevgi her şeyi değiştirebilirdi. Bunun yerine bizi duymazdan geliyor, bize bu tatsız yiyecekleri atıyorsunuz.
Yine de bir gün bu resimlerin, harcadığımız boyanın ve uğruna feda ettiğimiz benim ne de olsa cılız hayatımın değerinden daha üstün bir değer taşıdıkları görülecektir.
Şu gerçeği iyice anlatmak isterdim sana: sen sanatçılara para vermekle kendin sanat eseri yaratıyorsun ve benim tek dileğim resimlerimin öyle iyi olmasıdır ki, sen çalışmandan memnun olasın.