Ölüyü gömme günü, Kırgızların bütün çadırları nehir boyuna dizilirmiş.
Böylece her aile, cenaze geçerken onu çadırının eşiğinden görür, saygı ile
eğilerek selamlar, hıçkıra hıçkıra ağlayarak beyaz yas bayrağını yere
indirirmiş. Sonra o da cenaze alayına katılır, sonraki çadıra gelince orda da
aynı şey olur, ağlar dövünürlermiş. Böylece, mezara kadar bütün çadırların
önünden geçirirlermiş cenazeyi...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kimse kimseye acımaz, insan insanı öldürürmüş. Bir gün gelmiş ki ekin ekecek, hayvan yetiştirecek, ava çıkacak adam kalmamış. Soygunculukla, çapulculukla geçinmek kolaylarına geliyormuş. Basıyorlar, öldürüyorlar, yağmalıyorlarmış. Ölüme ölümle, kana kanla cevap vermek gerekiyormuş.
Çok iyi bilirim ben sizin gibi kokmuş zenginleri.Çakılmışsınız dağlara, toprak bol, ot bol, her taraf orman.. üç günde dolaşamazsın ormanın çevresini. Hayvanların var mı? Var! Kovanlarınız var mı? Var! Ama para harcamaya gelince pintilik eder, kapik vermezsiniz!