Meriç ÖZENÇ
@meric26
67 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
"Ne biçim bir gezegen!" diye düşündü o zaman. "Her tarafı kupkuru, sipsivri ve iç sıkıcı. Hem insanları da hayal gücünden yoksun. Onlara ne söylenirse onu tekrar ediyorlar... Geldiğim yerde bir çiçeğim vardı: İlk konuşan hep o olurdu..."
"Eğlendirici," diye düşündü Küçük Prens. "Oldukça şiirsel. Ama pek ciddi değil."
Küçük Prens'in ciddi şeyler konusunda büyüklerinkinden çok farklı fikirleri vardı.
"Ben," diye devam etti, "her gün suladığım bir çiçeğe sahibim. Her hafta bacalarını temizlediğim üç yanardağa sahibim. Çünkü sönmüş olanının da bacalarını temizliyorum. Ne olur ne olmaz. Onlara sahip olmam yanardağlarım için yararlı, çiçeğim için de yararlı. Ama sen yıldızlar için yararlı değilsin..."
İşadamı ağzını açtı ama verecek karşılık bulamadı, Küçük Prens de oradan ayrıldı.
"Büyükler gerçekten de tuhaf kişiler, orası kesin," dedi yolculuğu sırasında kendi kendine.
"Kelebekleri tanımayı istiyorsam, iki ya da üç tırtıla katlanabilmeliyim. Anlaşılan çok güzel oluyorlarmış. Yoksa kim beni ziyaret edecek? Sen uzakta olacaksın. Büyük hayvanlara gelince, hiç endişelenmiyorum. Pençelerim var."
Ve saf saf dört dikenini gösterdi. Sonra da ekledi:
"Böyle oyalanmayı bırak, sinir bozucu oluyor. Gitmeye karar verdin. Git buradan."
Böyle demişti çünkü ağladığını görmesini istemiyordu. O kadar gururlu bir çiçekti.
Meriç ÖZENÇ
, bir kitap okudu10/10
25 saatte okudu
·Okunma: 06 Mayıs 2021 20:07
·2021 14. kitabı
Yağmurdan nefret ederdim.
Birçok insan yağmurun rahatlatıcı olduğunu düşünür. Yürüyüşe çıkarlar, işlerine ara verir, bir kahve yapar ve kitap okurlar, bir şarkı açar ve şehre yağışını izlerler... Ama hayatınızın en karanlık gününü yağmur yüklü gri bulutlar esir almışsa yağmurlu günler ne huzur ne de ilham getirebilir, değil mi?
Yağmurun bana getirdiği tek şey hatırlamak istemediğim anılardı.
