Mert

Aynı yüzler, aynı asık suratlar, kasabamdan insan manzaraları, hayatlarındaki boşluğu güneşle doldurmaya çalışan insanlar.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ve bazen Camilla, onları gördüğümde aynı acıyı hissediyorum, o eski yara kanıyor ve burda olmalarından mutluluk duyuyorum, köklerinden kopmuş olmalarından, gaddarlıklarının kurbanları olmalarından, güneşin altında ölüyor olmalarından.
O denli yaraladılar ki beni, kitaplara sığındım, içime kapandım, kasabamdan kaçtım.
Bir coşku, tuhaf bir mutluluk kaplamıştı içimi. Rahatlamıştım. Dünya garip insanlarla doluydu.

Mert

, bir kitap okudu
Puan vermedi·160 syf.·
Beğendi
·
2018 18. kitabı
John Fante
8.3/10 · 5,9bin okunma