“Şairin gönlü bir Tebriz’dir, onun gözyaşları Tebriz’in Surhab’ı gibi akar; onu bir işe mahbubu kadar icbar edebilen kuvvet ancak “yasak”tır, “han yarlığı”dır; onun bildiği vesika “han tamgası”dır; onun bildiği devlet sistemi “hakan, ulu han, sultan, bek, tutkavul”; onun sevdiği İran şairi Ebu Said’in ve Bağdad Hatun’un madihi olan Selman Saveci’dir; onun sevdiği yukarıda da anlattığım gibi Türk, Tatar, Çin ve Moğol güzelleri ve taptığı da Türk güzellerinin dar gözleridir.”