Mehmet Mert Taşkın
@mertask7
Hiçbir eğlence okumak kadar ucuz, hiçbir zevk de okumak kadar kalıcı olamaz…
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ah Maria...
Nereden ve nasıl başlasam bilemiyorum. Uzun zamandır beni bu kadar etkileyen, içine alan bir kitap okumamıştım. Aşkı anlatımı, Raif Bey'in ilk hallerinden son hallerine yolculuğunu, içinizi ısıtan diyaloglarını, ve tabiki Maria'yı asla unutmayacağım.
Kitap beni o kadar etkiledi ki başından sonuna kadar ne desem az kalır gibi hissediyorum. Kitabın başlarını ve ortalarını alıntı yapmaktan neredeyse okuyamadım, sonlarını ise sayfadaki buğulardan...
Aklıma o kadar çok kelime geliyor ki ama bu kitap için yazmaya çekiniyorum, neresini anlatsam sanki diğer tarafı eksik kalacakmış gibi hissediyorum. Raif Bey'in bu yaşadıklarını anlatırken insanın tüm ömrü 3-4 aya sığar mı ? Sığabiliyormuş demesi, bu yaşadıklarından sonra adeta bir bitkiye benzemesi, sadece nefes alıp veren ama canlılığını ruhunu yitirmiş biri olarak kalması, ruhunu yazdığı anlattığı anılarına saklaması ve dünyadan yavaş yavaş süzülüp gitmesi...
Maria'nın ise doğru insanı bulma gayretinde tam sona ulaşmışken başına gelen hastalıkta bile Raif Bey'den parçasını muhafaza etmek istemesi...
Ne denilebilir ki cidden uzun süre etkisinden çıkamayacağım harika bir eser. İçindeki ksımlara alıntılara dönüp dönüp bakacağım bir eser.
Her şeyi, her şeyi, bilhassa ruhumu hiç bulunmayacak yerlere saklamalı…
Ah Maria...
Ah Maria, niçin seninle bir pencere kenarında oturup konuşamıyoruz? Niçin rüzgârlı sonbahar akşamlarında, sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz? Niçin yanımda değilsin?
On seneden beri belki boşuna yere herkesten kaçmışım, insanlara inanmamakta haksızlık etmişim. Aramış olsaydım, belki senin gibi birini bulabilirdim. Her şeyi o zaman oğrenmiş olsaydım, belki zamanla alışır, seni başkalarında bulmaya gayret ederdim. Ama bundan sonra her şey bitti. Asıl büyük ve affedilmez haksızlığı sana karşı yaptıktan sonra, hiçbir şeyi düzeltmek istemiyorum. Senin hakkında verdiğim yanlış bir hükme dayanarak bütün insanları suçlu tuttum; onlardan kaçtım. Bugün hakikati anlıyorum; fakat nefsimi ebedi bir yalnızlığa mahküm etmeye mecburum. Hayat ancak bir kere oynanan bir kumardır, ben onu kaybettim. ikinci defa oynayamam... Artık benim için eskisinden beter bir hayat başlayacak. Gene makine gibi akşamüzerleri alışveriş edeceğim. Kim ve ne olduklarını merak etmediğim insanlarla görüşüp onların sözlerini dinleyeceğim.
Hayatımın başka türlü olmasına imkân var mıydı?
Zannetmem. Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin. Bunu sonuna kadar götüremediysen, kabahat senin değil... Bana hakikaten yaşamak imkânını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim. Böyle birkaç ay, birkaç ömür kıymetinde değil midir?..
