Serinin en beğendiğim kitabı diyebilirim net bir şekilde . Açıkcası benim için ne kadar Dumbledore var o kadar iyi . Şaka bir yana gerçekten Dumbledore ve Harry’nin Voldermort’un geçmişine gitmeleri o anılarına gitmeleri ve beraber tecrübe etmeleri kitabın önemli ve en güzel bölümlerini oluşturuyor ancak bu bölümler şaşırtıcı bir şekilde filmde yok . Serinin sonuna gelirken insanın içinde hafif bir burukluk oluşuyor çok güzel yazılmış çok çok özel bir evren. Ama bir yandan da bu güzel kitapları okudum diyebilmenin haklı gururunu yaşamaktayım ,kolay değildi yaklaşık 3000 küsür sayfa kitabı arka arkaya okumak. Kitabın sonuna gelicek olursak çok etkileyici şaşırtıcı ve bir o kadar duygusal . Gerçekten çok ama çok beğendim, sonraki kitaba başlamak için heycanlıyım…
Sayfa 506;
İstemiyoruz sen al , kim bilir nelerle karşı karşıya geleceksin. “ bana bir şey olmaz , yanımda Dumbledore var,” dedi Harry.
Sayfa 529;
“Neredeyse geldik… Ben ikimizi geri cisimlendiririm
… merak etmeyin…”
“Merak etmiyorum, Harry,” dedi Dumbledore , suyun donduruculuğuna rağmen biraz daha güçlü bir sesle . “ Yanımda sen varsın.”
Ron : Bir insan aynı anda bütün bunları hissedemez patlar yoksa
Hermione : Sırf sen bir çay kaşığının duygusal zenginliğine sahipsin diye , sanma ki hepimiz öyleyiz.