Ve bu mükemmel serinin sonuna geldik. Bu kadar uzun soluklu bir seri daha önce hiç okumamıştım genel olarak okuduğum için çok ama çok mutluyum bence herkesin okuması gerek harry potter dünyası ile filmler yolu ile tanışanların, sevenlerin , sevmeyenlerin bence mutlaka okunmalı. Kitapları okuduktan sonra filmler yavan bir tat bırakıyor o yüzden mutlaka öneriyorum.
Son kitabımıza gelecek olursak gerçekten çok ama çok beğendim serinin her kitabında olduğu gibi baştan sona sürükleyiciydi ve hikaye çok ama çok iyidi zaten genel olarak çok iyi ama her güzel şey finalde böyle muazzam şekilde bağlanılmaz en sonda anlatılan olaylar yazılırken taaa ilk kitaplardan beri kurgulanmış olması gerek bu kadar geniş bir yapıtın bu denli bağlantılarla açıksız bağlanması her şeyin anlatılması çok ama çok ustaca yazılmış bir eser olduğunu gösteriyor bence .
Kitapta yapmış olduğum bir alıntı da beni çok etkiledi cidden şu anda içinde bulunduğumuz durum göz önüne alınırsa denk gelmesi garip oldu benim de desteklediğim fikrin karşıma çıkması hem şaşırttı hem mutlu etti…
(Spoiler)
Kitabın en sonuna gelecek olursam Hagrid’in Harry’nin öldüğünü sandığı ve onu kucaklarında taşıdığı sahne beni o kadar etkiledi ki size anlatamam…
En sonunda Vordemort ile olan duello ise tüm seriye tacı taktı ve gitti benim gözümde bir insanın ne kadar güçlü olursa olsun kibrini yenememesi diğer tüm insanları küçümsemesi… asla sevgi görmeyen bir insanın ne hale geldiğini , sevginin gücüyle alay etmesinin ve kibrinin sonucunu en ağır şekilde alıyor .
Son o kadar güzel yazılmış ki o koskoca büyücülerin efendisi, gelmiş geçmiş en büyük büyücüyü, her türlü karanlık şavaşta ustalaşmış Lord Voldemort’u yine kendisi ve onun bitmeyen kibri bitiyor ne acayip değil mi kendisinin gönderdiği bir ölüm lanetinin geri dönmesi
“Vay canına, Neville,” dedi Ron, “ sivri dilliliğin de yeri var, zamanı var.”
Mesele şu ki birilerinin onlara kafa tutmasının insanlara faydası oluyor, herkese umut veriyor. Bunu sen yaptığında fark ederdim hep, Harry.