Yıllar boyu anılardaki hüznün mutluluk anlarımızdan daha yoğun ve daha dayanıklı olduğuna inandım. Böylece, acımasız bir duygusal hesapçılıkla, bir sevgili yada yoldaş hatta arkadaş aramamanın daha iyi olduğuna karar verdim.
Artık mekânların insanlar için bir önemi yok. Odaklanılan şey, nerede olduğu değil. Bugünlerde hiç kimse tam olarak bulunduğu yerde değil. En azından tek ayaklarını uçsuz bucaksız dijital boşlukta.
Peyami Safa yazarından okuduğum 3. kitap. Az önce bitirmenin verdiği mutsuzluğu yaşıyorum. Kitap daima sürükleyici ilerliyor arada bir kopsanız da bir olay örgüsü içinde buluyorsunuz kendinizi. İnsanın gözlemlerini olaylar karşısında alınan kararları çok iyi sentezlendiğini düşünüyorum. Yan karakterler bile çok iyi işlenmişti. Okumayan varsa mutlaka okumasını tavsiye ediyorum. YalnızızPeyami Safa