Normal İnsanlar’dan hemen sonra okuduğum için mi bilmiyorum yazarın kalemine alıştım. Bana anlatımı çok sade ve günlük bir dil gibi geldi. Duyguları olduğu gibi yansıtması ve betimlemelerinin güzelliğiyle okurken sıkılmadım. Arkadaşlarla Sohbetler’inde ilk önce dizisini izlemiştim bu yüzden hayalimde canlandırdım karakterleri. Okurken çok Aşk-ı Memnu havası esiyordu üstümde. Çok fazla çarpık ilişki vardı. Bence vakit geçirmelik, klasik bir yaz akşamında, tatilde okumalık bir kitaptı. Keşke kışın okumasaydım.
Reklam
“…Marianne, dedi, hiç inançlı biri değilim ama bazen Tanrı’nın seni benim için yarattığını düşünüyorum.”
Reklam