Merve
@mervbknn
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Genel anlamda isminden de anlaşıldığı üzere satranç oyunu üzerine olay örgüsü olan, sessiz ve bir problemi olduğu düşünülen bir adamın satranç ile tanışmasından itibaren bu işi meslek haline çevirmesi, meraklı bir adam ile bir seyehat esnasında aynı yerde bulunması ve sonrasında geçmişinde zor bir sorgulama yaşayan adamın bu aylar süren otel odası hapsi esnasında üzerine düşünebildiği tek şeyin bir satranç kitabı olması ile ve sonrasında bu karakterlerin hepsinin bir masa çevresinde buluşması ile son bulan bir kitap. Dışarıdan baktığımızda sıradan hatta oldukça garipsenen insanlar aslında içlerinde büyük cevherler taşıyor olabilir. Ya da geçmişte yaşadığımız ve oldukça önemsizmiş gibi gördüğümüz bir süreç aslında gelecekte bir zaman oldukça odak noktası haline gelebilecek bir hal alabilir. Kitabın başında ana karakter diye benimsediğimiz insan kitap sonunda ana karakter rolünü başka bir karaktere bırakıyor. Genel olarak kitabı sevdim de diyemem ancak sevmedim de diyemem. Sevdiğim yönleri beni şaşırtan detaylarının olmasıydı karakterlerin baskınlıklarının kitap içinde yer değiştirmesi gibi, dış görünüşe aldanan insanların aslında ne büyük aptallık yaptıklarını vurgulaması gibi, hobi olarak algılanan bazı dalların aslında bazı insanların meslekleri olduğunu unutmamamızı vurgulaması gibi,düşünmeye verilen değer gibi noktalar beni kazanmış olmasının yanında satrancın çok abartılı tanımlarla gereğinden fazla yüceltilmesi gibi, olay örgüsünün genel hatlarının aslında çok da düşünülmesi imkansız olmayışı gibi kısımlarında da beni biraz kendinden uzaklaştırdı kitap. Okunması açısından önerimdir bu kitap.
●Yukarıda bahsettiğim "satrancın çok abartılı tanımlarla gereğinden fazla yüceltilmesi gibi" cümlesini neden kurduğumu şu alıntı ile açıklamak isterim;
"Hazreti Muhammed'in
Stefan Zweig arkadaşlarına yazdığı mektupta; "Sizler yeni bir gün doğumunu bekleyebilirsiniz, benim buna gücüm kalmadı..." diyerek eşiyle birlikte 1942 yılında yaşamına son verdi.
●Yeni güne dair içimizdeki umutlardan, yaşadığımız günden aldığımız hazlardan yola çıkarsak bu ne koca bir ağırlık aslında kalbe. Yazar bir cümleye çok derin yaşanmışlıklar ve hatta yaşanmamışlıklar katmış. Okuyunca insanın kalbine bir hüzün ve kasvet çöküyor gerçekten.
"Fakat kitapla birlikte cehennemime geri döndüğüm an, ne andı! Sonunda yalnızdım ve artık asla yalnız olmayacaktım!"
