S.merve Dlsz Crt
@merve53
Hafız
Arapça ( sarf nahiv)
İlahiyat
İslam fıkhı
Harf talimi
Güncel romanlar
Psikoloji
Çocuk gelişimi ile kendini geliştirmek
Not almayı defter tutmayı çok
sever
Evli ve 2 çocuk annesi.
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Okumaya devam!!
Hamnet: Bir Başka Zamanın ve Bir Başka Kadının Hikayesi
"Hamnet"e ilk başladığımda, 30. sayfaya gelene kadar elim hep 'bırakma' noktasına gitti. Alışık olduğum o akıcı, karakterin dilinden süzülen romanlar gibi değildi. Cümleler sanki dondurulmuş birer kalıp gibi geliyordu; soğuk ve mesafeli bir anlatım karşıladı beni. Ama ne zaman ki sessiz bir ortama geçip kitabın ritmine kendimi bıraktım, işte o zaman her şey yerli yerine oturdu.
Kitabın adı her ne kadar Shakespeare’in oğlu "Hamnet" olsa da, aslında bu tamamen Agnes’in hikayesi. İsim tercihi muhtemelen okuyucunun ilgisini çekmek için bir strateji; çünkü kitap 'Agnes' adıyla çıksaydı belki de bu kadar merak uyandırmazdı. Ama yazar o meşhur ismin gölgesinde, bize bambaşka bir kadın portresi çiziyor.
Agnes’in hayat hikayesi, özellikle o mistik ve şifacı yönü hikayeye masalsı bir hava katıyor. İnsanların geleceğini hissetmesi, doğayla olan o derin bağı biraz gerçeküstü kalsa da, onu diğer karakterlerden ayıran asıl güç bu. Karşısında ise John gibi sert, otoriter ve gerçekçi bir figür var. John ve Agnes’in dünyaları birbirine taban tabana zıt.
Şu an onların evlenip evlenemeyeceği sancısını okurken bir şeyi fark ediyorum: Agnes bu süreçte biraz zarar görebilir ama acı insanı acımasızlaştırıyor da. O naif kız, yaş aldıkça ve hayatın tokadını yedikçe bu sert dünyayla baş etmeyi öğrenecek gibi duruyor. Başta karakterler karışık gelse de, şimdi o kalıp gibi duran cümlelerin içindeki ruhu daha iyi anlıyorum.
Çoğu kişi Fareler ve İnsanlar'ın sonuna "yazık, arkadaşını öldürmek zorunda kaldı" diye bakıyor. Ama ben orada başka bir şey görüyorum: George aslında o silahı ateşlediğinde, hayata karşı tek masumiyetini, yani "inanma yeteneğini" vurdu.
Lennie, George için sadece bir arkadaş değil; George’un bu sert ve kirli dünyada tutunduğu tek çocuksu yanıydı. Kendi çiftliklerini kuracaklarına dair o saf hayal, sadece Lennie’nin zihninde gerçekti. George, o tetiği çekerken aslında kendi hayallerinin de infazını gerçekleştirdi.
Kitabın sonunda George kalabalığa karışıp giderken, fiziksel olarak yaşıyor olabilir ama ruhu, o nehir kenarında Lennie ile birlikte kaldı. Bence bu kitabın asıl trajedisi Lennie’nin ölmesi değil; George’un artık "herkes gibi" bir adama dönüşmek zorunda kalmasıdır. Artık kimse ona tavşanları anlatmayacak, kimse ona umut dolu gözlerle bakmayacak.
Bazen hayatta kalmak, ölmekten çok daha ağır bir cezadır. George o gün o nehir kenarından yürüyüp giderken, dünyanın en yalnız adamı oldu.
