Merve
@merveb
Edebiyatımızın 'sindiremediği', galiba, doğrudan doğruya aşk romanı, hiç değilse o yıllarda. O yıllarda 'aşk romanı'ndan bir bakıma utanılmış. O kadar ki, Reşat Nuri'nin unutulmaz Akşam Güneşi'ne, Dudaktan Kalbe, Ateş Gecesi gibi eserlerine bile ''genç kız romanı'' denmiş. Halide Edib'den Handan güç bela ruh çözümlemesi romanı sayılmış.
Hatırlıyorum: Necati Cumalı bir romanına Aşk da Gezer (1975) adını taktığı için epey yadırganmıştı. Edebiyat çevresinden kişiler aşklı maşklı ismi yakışıksız bulmuşlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Salah Birsel'den alıntıyla noktalayacağım:
''Eski tanışlar, eski dostlar bir bir geldi, bir bir gitti.''
Eski apartmanlar
Taksim'in şaşaalı apartmanlarından biri. Tabii, şaşaası çoktan geçmiş, sönmüş. Yine de geniş giriş, merdiven, mermer sağanağı etkileyici.
Tanpınar'ın güncesinde sevda
Güncesinde de çok ağır ve çok kırgın bir sevda bunalımı var ama, Tanpınar onu 'tek başına' yaşıyor...
Ahmet Hamdi ve aşk hayatına dair bir görüş
Nahit Hanım'ın değindiği 'tek sevgili' Samet Ağaoğlu'nun andığı o platonik sevdanın kahramanı olabilir mi? Nahit Hanım ''Nuran oydu'' diyordu, ''Yaz Yağmuru'' öyküsündeki genç kadın da oymuş... İz sürersek, Aydaki Kadın'ın da o olması gerekecek. Hep aynı aşk. Mümkün mü?
Sanmıyorum. Huzur'dan Aydaki Kadın'a giden yol epey uzun ve sarp. İzlek bütünlüğü bir yana, Huzur'la Aydaki Kadın arasında çok belirgin bir anlatım, üslup farkı söz konusu. Böylesi bir dönüşümde en saplantılı bir aşk bile başkalaşır gibime geliyor...