Merve
@mervec9
İnsanın yaşamında bir an gelir ve sanırım bu, yazgısal bir andır; kaçamazsınız. O anda her şeyden kuşkulanırsınız: evlilik, dostluk, arkadaşlık… Bu kuşku kendi etrafında büyümeye başlar. Bu kuşku yalnızlıktır; yalnızlığın kuşkusudur. Yalnızlıktan doğan bir kuşkudan söz ediyorum. Çoğu kimse bu söylediğime katlanamaz, sanırım hemen kaçmaya çalışır oradan. İşte bundan dolayı herkes yazamaz: Kuşku yazmaktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öyle ya, siz o sırada yemek yiyordunuz, bense inancımı yitirdim!
…içimde kötü bir ruh, ama küçük çapta kötü bir ruh bulunabilir, aksini söyleyemem. Daha da önemlisi, bu kötü ruh, kendine başka bir mesken seçebilirdi, ama sizi değil, Pyotr Aleksandroviç. Siz de önemli bir mesken değilsiniz.
Yaşamımda ilk defa kontrol edemediğim problemlerin içine gömülmüştüm. Zayıf olmak hiç hoşuma gitmiyordu. Ama doğrusu pilim de bitmişti.
