Yeryüzünde o zamanları bu zamanlarına uysaydı , Âdem’in kırk yıl ağladığı, seksen yıl beklediği, Havva’nın yüz yıl gelmediği bile söylenebilirdi. Ama mutlak olan sadece kalbin zamanı.
Kalbin zamanı: Cennet zamanı.
Canlıydı orada her hatıra. Onda unutuş yoktu.
Aşkın zaman: Ân-ı ebedi: Bitimsiz şimdi.
Âdem kalbini zamanında o kadar bekledi. Havva o kadar gelmedi.