7/10
Beğendi
·15 günde okudu
·2025 10. kitabı
O zamanın düşüncesi ancak bu şekilde özgürdü, bu yüzden bütün hâlinde ancak yapı denen bu kitaplara kaydedilebiliyordu. Bu yapı formu olmasaydı, özgürlüğünü başka türlü kullanmayı göze alacak kadar ihtiyatsız davrandığı takdirde, elyazması formu altında şehir meydanında cellat eliyle yakıldığını görürdü. Kilise kapısındaki düşünce, kitaptaki düşüncenin işkencesini seyrederdi. Dolayısıyla, gün ışığına çıkmak için önünde sadece bu yol, yani yapı inşaatı olduğundan, dört bir yandan bu yola atılıyordu. tüm Avrupa'yı kaplayan katedral sayısının muazzamlığı buradan gelir; sayıları o denli akıl almaz boyuttadır ki, araştırıp gerçekliğinden emin olduktan sonra bile insanın inanası gelmez. Toplumun bütün maddi, bütün zihinsel güçleri aynı noktaya yönelmekteydi, yani mimarlığa. Bu şekilde, Tanrı'ya kiliseler inşa etmek bahanesiyle, sanat muhteşem ölçüde gelişiyordu.
İnsan yüreği ancak belli bir miktar umutsuzluk barındırabilir. Sünger bir kez emeceğini emdi mi, üstünden deniz geçse oraya fazladan bir damla bile su sokamaz.
Bir gece sizi kaçırmaya yeltenen; ama hemen ertesi gün onların o alçak teşhir direğindeyken yardıma koştuğunuz o sefili unutmuşsunuz. Bir damla su, biraz merhamet, bu hayatımla bile ödeyemeyeceğim bir borçtur! Siz o sefili unutmuşsunuz ama o hatırladı.
Gözlerini indirdi ve bir an, iki kuleyi bağlayan geçidin küçük sütunları arasından, bir sis ve duman perdesinin arkasındaki uzak Paris damlarının sessiz yığınını seyretti; sivri, sıkış sıkış, sayısız küçük dam, bir yaz gecesinde durgun bir denizin dalgaları gibiydi.