Asık olmak yoğun duyguları serbest bırakır; bu da doğal olarak bizleri annemizle olan erken deneyimlerimize, zamanda geriye götürür. Partnerimize karşı annemizde hissedeceğimiz duyguların benzerini beslemeye yatkın oluruz.
Ünlü Budist rahip Thich Nhat Hanh, “Ebeveylerinize kizgın olduğunuzda aslında kendinize kızarsınız. misir koçaninin mısır tanesine kızması gibidir.”der
Ebeveynlerimizi kalplerimize yakınlaştıracak bir yol bulmak ve onlarda reddettiğimiz özellikler için farkındalık oluşturmak onemlidir. Böylece zor olan bir şeyi, bize güç veren bir şey hâline getirebiliriz. Kendimizin acı dolu kısımlarıyla -genelde ailemizden miras aldığımız kısımlar ile bir ilişki kurarak bunları değiştirme imkânımız vardır.
Insanlar derin acılar yaşadığında, genelde bu acıdan kaçınarak kendilerini duyusal acıdan uzaklaştırmayı denerler. Bu sekilde korunduklarını ve çocuklarını da koruduklarını düsünürler. Acıyı görmezden gelmek gerçekte onu derinleştirir. Bastırılan şeyin genellikle yoğunluğu artar.