Merve Çelikkan
@mervecelikkan
2 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Merve Çelikkan tekrar paylaştı.
Bana yaslanmasına imkan tanımadan önce, kendi içinde güçlenmesi gerek. Bir an için sanki mason locamda sırdaşım yapmak istediğim oymuş gibi bir intiba uyanabilir; ama yalnızca bir an için. O tek başına kendi içinde gelişmeli; ruhunun esnekliğini hissedebilmeli, dünyayı tutup kaldırmayı denemeli. Kaydettiği gelişmeyi konuşmasından ve gözlerinden kolayca anlayabilirim; onda yıkıcı bir hiddeti sadece bir kez gördüm de. Bana hiçbir şey borçlu olmamalı; çünkü özgür olmalı, aşk sadece özgürlükte var olabilir, hoşça eğlenmek de hoşça dinlenmek de yalnızca özgürlükte baki bir zevk olabilir. Her ne kadar, sanki bir doğa kanunu gibi kendini kollarımın arasına bırakmaya hazırlıyor olsam da, onu bana doğru yerçekimi misali sürükleneceği noktaya getirmeye çabalasam da, önemli olan bunun bir bedenin külçe gibi kendini kucağıma bırakması şeklinde değil, bir ruhun diğerine doğru çekimine benzer bir yöneliş şeklinde olması. Bana ait olacak olsa bile, bu hantallıkla ve kabalıkla, üzerime bir külfet gibi yaslanması demek olmamalı. Bana ne fiziksel açıdan bir asalak, ne de manevi açıdan bir angarya olmalı. Aramızda sadece özgürlüğün kendi kuralları hüküm sürmeli. Bana öyle hafif gelmeli ki onu kolumda taşıyabileyim.
Merve Çelikkan tekrar paylaştı.
Gençliğin kokusunun hasretini çekiyordum. Yuva hasreti çekiyordum. Yuvam olacak kendi apartman dairemin hasretini çekiyordum. Bir eş ve çocuk hasreti çekiyordum. Taksiden gördüğüm ve daha yüzlercesi, binlercesi bulunduğuna inandığım ve yalnızca oturacağım bir mekan olmayacağını bildiğim şu binalardan birinde bana uygun, yumuşak bir kadının yaşadığını umuyordum. Çocuklarım olsun istiyordum. Yanımda üç tekerlekli bisiklete binen bir çocukla Larvik civarında gezintiye çıkmak istiyordum. İstiyordum ki bu çocuk ansızın yüzüme baksın ve desin ki: Baba? evet, diye yanıtlayacaktım, evet, yine ne var?
Yerleşik bir düzen kurmayı öylesine hasretle bekliyordum ki, yirmi sekizinci yaşımı sürerken bu yerleşik düzen kurma özlemi bir içgüdüye dönüşmüştü.
