Farkında olmadan en kötü ihtimali varsaymaya alışmıştım. Ne zamandan beri bilmiyorum; daha iyi bir geleceği değil, en kötü ihtimali düşünür olmuştum önce.
"Ergenlik dönemimde, bana en zor gelen şey de gülümsemekti. Neşeli ve kendinden emin rolü yapmak, her an gülümseyip selam vermeye hazır olmak bana zor geliyordu.
Bazen gülümsemek ve selam vermek bir tür angarya gibi geliyordu, İnsanların formalite icabı gülümsemelerine bir an bile katlanamayacakmışım gibi hissertiğim günler oluyordu."