Merve Nur Üstün
@mervenurustn
52 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın giriş kısmı beklediğimin çok üstündeydi. Hikayenin ortalarına doğru artan gerilim ve yaratılan atmosferden çok etkilendim. 'Roman içinde roman' tekniğinin başarılı ve sürükleyici bir örneğini bu kitapta görüyoruz ancak romanın sonu benim için tüm bu etkilerin sönmesine sebep oldu. Kitabın sonlarına doğru her şeyin kopuklaştığını düşünüyorum. Yazar sanki 'şu da olsun bu da olsun' demiş de aklına gelen bütün fantastik öğeleri kullanmış gibi geldi. Kafa karıştırıcı, çorba gibi bir son yazılmış. Ama kitabın gotik estetiğini ve hikayenin ortalarına kadar gidişatını çok beğendiğim için genel hatlarıyla dikkatimi çeken, heyecanlandığım bir kitap oldu.
Reklam
Daha önce isminden ve müzesinden haberdar olsam da bugüne kadar ilgimi çekmeyen bir kitaptı. Dizisi çıkacağını duyunca okumaya başladım. Yakın zamanda müzeyi de ziyaret edeceğim. Müze fikrini çok yaratıcı buldum. Hayal ile gerçeğin birbirine geçtiği büyülü bir atmosfer yaratılmış. İçindeki yüzlerce eşyayla Çukurcuma'daki müzenin somut varlığının yanında, Orhan Pamuk'un kitaba kendini karakter olarak dahil etmesi gibi ufak detaylar bu gerçeklik algısını dönüştürüyor. Sanki Kemal ile Füsun gerçekten yaşamış gibi hissettim. Bu hikaye yaşanmış olmalıydı, öyle bir yakınlık uyandırdı bende. Tabi bunda kitabı bitirdikten hemen sonra diziyi izlememin de etkisi var. Karakterleri canlı görmek okuma deneyimime renk kattı. Müze ziyaretimin de bu deneyimi farklı bir boyuta taşıyacağını düşünüyorum.
Orhan Pamuk'un en iyi ya da en sevdiğim romanı mı? Hayır bence değil. Karakterlerinin ve olay örgüsünün daha iyi olduğunu düşündüğüm eserleri var. Müze konsepti ve dizisi olmasa pek etkilenmeyebilirdim diye düşünüyorum. Karakterleri yüzeysel buldum. Daha doğrusu roman o kadar Kemal'in gözünden ki onun dışında kalan her detay, her karakter bir perdenin ardından bakıyormuşsunuz gibi muğlak kalıyor. Özellikle Füsun karakteri tam bir gizem. Dizinin çıkışıyla beraber sosyal medyada yapılan -bana da mantıklı gelen- psikolojik tahlilleri ile biraz daha kafamda oturttum Füsun'u. Ama hala bir muamma onun ne yaşadığı. Yazarın amacı onun açısını anlatmak değil belki ama okurken Kemal'in yetersiz gözüyle (kendisi insan analizi konusunda hiç başarılı biri değil) hikayeyi izlemek zorunda kalmak sabır isteyen bir süreçti. Kemal ne kadar anlıyorsa okuyucu da o kadar anlıyor her şeyi. Bu bazı noktalarda sinir bozsa da duygusal bir deneyim oldu onu okumak. Sonlara doğru İstanbul'un meşhur istifçilerine
Kitabı rastgele satın alarak okumaya başladım. Şanslıyım çünkü ilgi çekici bir metinle karşılaşmış oldum. Kitapta Darwin başta olmak üzere pek çok bilim insanın yaptığı araştırma ve deneylerin ışığında bitkilerin kokuya, sese, ışığa ve dokunmaya verdiği tepkileri akıcı bir dille anlatılıyor. Metnin görsellerle desteklenmiş olması hoşuma gitti. Özellikle notlar kısmında, bizi bitkiler üzerinde yapılan deneylerin videolarına götüren linklere yer verilmesi, eş zamanlı olarak konuyu takip edebilmek, okuma zevkini biraz daha arttırdı. Bunlar olmasaydı okumak biraz sıkıcı olurdu diye düşünüyorum. Yazarın biyolog olmasından ve bilimsel bir metin olmasından dolayı doğal olarak kullanılan terimler bir noktada kafa karıştırıcı olabiliyor. Ama genel olarak bitkilerin dünyasıyla ilgili merak uyandırıcı ve araştırma yöneltici bir etkisi oldu. Eğer konuyla ilgili pek bir merakınız yoksa biraz sıkabilir ama okuması zor bir kitap değil, şans verilebilir. Genel kültür için okunabilir.
Suat Derviş'te okuduğum ilk kitap. Keşke daha önce okusaymışım dedirtti bana. Cevriye ve onun 'masalı'ndan çok etkilendim. Hayatın tüm imkansızlıklarına ve en çirkin yüzüne maruz kalmış olmasına rağmen yaşamaktan aldığı keyif ve yarın için beslediği umut, kitap bittikten sonra dahi beni günlerce düşündürttü. Ona kendimi çok yakın hissettim. Hikayenin geçtiği lokasyonlara ve yakın yerlere yolum düştükçe Cevriye'nin de oralarda dolaştığını hayal etmekten kendimi alamadım, sanki yaşıyor gibiydi.
Adını öğrenemediğimiz ve Cevriye'ye ilk kez insan muamelesi yapan adamın hikayeye dahil olmasıyla birlikte pesimist biri bile olsanız Cevriye için işlerin yoluna gireceğine inanıyorsunuz. Çünkü onun için her zaman umut var, onun kendine ve hayata olan inancına siz de katılıyorsunuz.
Denizinin mavisi ve 'gecenin ayazından koruyan' köhne meyhaneleriyle İstanbul tasvirleri de insanı mest ediyor. Suat Derviş'in de bir İstanbul aşığı olduğunu düşünüyorum.
Son olarak Cevriye ile gizemli adamın dostluğu ve ötesindeki aşkı hiç unutmayacağım. Gerçek sevginin ne olduğu; bir insanı yaşadıkları ve kimliğinin de ötesinde, yargı ve maske olmaksızın, sadece o olduğu için sevmenin güzel bir örneğiydi. Sürükleyici bir hikaye, benim için bir masal. Tavsiye ederim
Kitaptan o kadar etkilendim ki hislerimi doğru ve eksiksiz açıklayacak kelimeleri bulabileceğimi sanmıyorum. Sadece şunları söyleyebilirim; bu çarpıcı anıları okurken onlarca duygu içerisine girdim. Kederlendim, gurur duydum, heyecanlandım, ümitsizliğe düştüm, sevindim, ağladım. Olağanüstü bir tarihimiz var. Bunu daha iyi anlamış oldum. Halide Edib'in gözlemleri ve tanık olduğu hikaye, tarihe bırakılan iz, beni adeta büyüledi. Başta Atatürk olmak üzere birçok önemli tarihi kişiliği de ,bu müthiş gözlem yeteneği sayesinde, yakından görmüş gibi oldum.
Bu kitap üzerine daha çok şey okunur, çok şey söylenir. Size tavsiyem okuyun, okutun.
Reklam