Merve Sarıoğlu
@mervesarioglu
Yaratıcılık,yoğun yaşayan ve sevgiyi başkalarıyla nadiren paylaşan insanların giriştiği umutsuz bir eylemdir.
Ölümü unutma sürecinde hareket serbestliğimizi yitiriyoruz.Hep yaşayacakmış gibi yaşayarak miskinleşiyor,yaşama aktif biçimde katılmayı beceremiyoruz.Eyleme geçmeyi,keşfetmeyi,soru sormayı ve araştırmayı beceremiyoruz.Cesur olmayı beceremiyoruz.Ölümü unutmakla,kendi yarattığımız monoton,standartlaştırılmış varoluşun parçası haline geliyoruz.Bu monotonluk bir kez yaşam tarzı haline gelince,sadece onu korumaya çalışmakla kalmıyor,bu tarzı değiştirmeye kalkışmasınlar diye bireyleri köstekliyoruz.
Yalnız her şeyi unutmayalım.Yağmurun dinmesini beklediğimizi unutmayalım.Hayatın bir oyun olduğunu unutmayalım.En büyük hazinemiz aklımız olduğunu unutmayalım.Aklımızı korursak bütün oyunları istediğimiz gibi oynayabileceğimizi unutmayalım.
