Merve
@merveyeten
Bizim büyük çaresizliğimiz Nihal’e aşık olmamız değil, sesimizin dışarıdaki çocuk seslerinin arasında olmayışıydı. Asıl çaresizlik buydu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yorulmuştum Çetin. Sizin Murat Ağabey ile İstanbul'daki ilk evinizin balkonunu temizlemiş kadar yorgundum.
Yaşadığım her şeyi bir karınca gibi yuvarlaya yuvarlaya ona taşımayı düşünüyordum hala, kış için, bitmek bilmez kış için ve önümüzdeki kışlar için, turşu kurmadan reçel yapmadan masal anlatmadan çıkaramayacağımız kışlar için…
Her şey gerçekten Nihal'le ilgili miydi yoksa aklım bir dokuma tezgahı gibi mi çalışıyordu, her ipten aynı kumaşı dokuyordum?
…çünkü yaşayanların kavramları olurdu, yaşamayanların yasakları suçları günahları… Kavramlar bir bakıma özgürlüktü. "Düşünsene Salih!” diyordu Reşit Bey, “Ne çok kadın ve erkek yaşadığı ile yetiniyor. Karı koca olmakla yetiniyor. Oysa kafalarında bir aşk kavramı olsaydı, yaşadıkları ile yetinmez, kurulu düzenlerini yerle bir etmek pahasına aşkın peşinden giderlerdi."