bütün dünya seyrindeydi, ben sessiz sessiz ağlıyordum. gözyaşlarım tenimden de havadan da sıcaktı. fark edilmedim. herkes burdaydı ama ben, tektim. karanlık böyledir, insanı fark ettirmez.
birden oldu
birden düştü kokun burnuma
birden tattım harelerindeki yeşili
ekmeğini birden yedim gönlünün
çayırlarında birden adımladım
ve değişti her şey
artık sadece bakmıyorum
artık görüyorum
duyuyorum ve dinliyorum
kalbindeki nehre kapıldım
sessizce akıyorum