Kitabı ve kurgusunu aslında sevdim. Yazım stili güzel, kurgu zekiceydi. Ama bana uzatılmış gibi geldi. Orta sondan sonra artık sıkılmaya başlamıştım. Bu nedenle hızlıca okuyup bitiremedim. Ve Meira’ya gerçekten kızdığım yerler oldu. Artık Uygar’ı dinlemesini, ona güvenmesini ve onu gerçekten sevmesini istedim. Birlikte olmalarını beklemek sona ulaşmamı sağladı. Ama istediğim son gelmedi. Son geldiğindeyse bu kitapta öğrenmemiz gereken en önemli şeyi öğrenmediğimizi düşündüm. Devamını okur muyum? Okurum. Ama bu şekilde monoton devam ederse motivasyonum çok düşecektir.