Merve
@mervlikli
21 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
- Evet, ama... kuşku beni yiyip bitiriyor!
- Daha iyi ya, küçük Hamlet, daha iyi. Kuşku mu dedin? O halde düşünüyorsundur; düşünüyor musun? Öyleyse varsın.
- Evet, kuşkulanmak düşünmektir.
- Düşünmek de kuşkulanmaktır, kuşkulanmaktan başka şey değildir. İnsan kuşkulanmadan inanabilir, bilebilir, düşleyebilir; ne inanç, ne bilgi, ne de imgelem için kuşku gerekmez, hatta kuşku bunları yok eder, ama kuşkulanmadan düşünmek olanaksızdır. İnancı, bilgiyi ve statik, dingin, ölü olan her şeyi dinamik, tedirgin ve dipdiri düşünceye dönüştüren kuşkudur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Orfeo, ruhum olmadığı için bedenim bana yük oluyor. Ya da daha doğrusu bedenim fazla geldiği için mi ruhum yok acaba?
"Tek başına, tek başına, tek başına aynı uykuyu uyumak! Yalnız insanın uykusu bir kuruntudur, görüntüdür; iki insanın uykusu ise hakikattir, gerçektir. Gerçek dünya, hepimizin düşlediği uyku, ortak uyku değildir de nedir?"
- Tamam işte, ona delicesine âşık oldum, deli gibi vurgunum...
- Evet, bir sevdalı gibi. Devam et.
- Ben deliyim oğlum, deli. Halasını ve eniştesini ziyaret bahanesiyle dün onu evinde gördüm; onu gördüm...
- Sana baktı, öyle değil mi? Sen de Tanrı'ya inandın yine?
- Hayır, bana bakmadı, beni bakışlarıyla sarıp sarmaladı; Tanrı'ya inanmak değildi bu, kendimi bir Tanrı sandım.
- Altüst olmuşsun dostum...
Hiçbir yere gitmemişim. Gidememişim, daha doğrusu. Oralarda, belki de bilme tutkumun, bu tutkudan doğan heyecanımın ve merakımın içinde, öylece, dolanıp durmuşum.
