Baktım en uzak gün altında
Ağaçların dallarında bir yolculuk
Tutuşur payına düşen kelimeler
Rüzgar ensesindedir yaprakların,çağrısına yanıt olur döke döke uçuşur
Kokusudur kardelenlerin
Tabakadan sararsın, gülerken nefes çekersin derin, dumanla kaplarsın, mealini kelimelere döker, içini kanatarak dökersin
Söz aramızda
Bir Sonbahar geçiyor içimizde
Onbirinci ay umutla aralar
Dokunur anıların deryasında
Türkü oku baharlara sararak
Mavi kelimelere yükle
En uzun gün vaktinde geleceğim yüreğine
Çok uzaklardan
...”mesala dağbaşında çiçekleşince toprak,deniz kabartınca dalgalarını, orman delleşince, güneş düşerse gözlerine
O zaman uzaklardan gelecek o muzaffer uğultu”