kaybolmuş bir zaman
@messari
Şu anda okuduğu kitaplar
DubrovskiEdebiyat
Puşkin'in az ama öz bir eseri. Romanın baş kahramanı Dubrovski, aşkı ve intikamı arasında bölündüğü ve aşkı seçtiği ama, sevmenin de yetmediği bir halk isyanı öyküsü.
Zamanına göre oldukça İleri bir kitap. Çünkü o zamanda köylü hala, can yani köle olarak görülüyor ve soyluluk haklı olmaya yetiyor. Gerçi günümüzde, zenginlik soyluluk ile köle olan köylü ise halk ile yer değiştirdi.
Roman eksik kalmış, bunu yazarın zamansız ölümü hissediyor okur.
Küçük bir alıntı,
''tabancaya gelince, ünvanım dolayısıyla benden özür dilenmesini bekleyemeyeceğim haraketlere katlanmak niyetinde olmadığım için her zaman tabancamı taşırım yanımda.''
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İçimizde şeytan yokEdebiyat
Öncelikle, Ömer karakterine ve onun arkadaşlarına ayar oldum. Ömer'in son günde, artık ne olduğunun farkına varıp da Macide'yi Bedri'ye emanet etmesi ve onları son ana kadar takip edipde bu yaptığını bozmaması takdire şayan.
Aslında kitap, yazıldığı zamanki edebi çevreye yapılmış büyük yergiler içeriyor. Mesela Nihat karakteri, birilerinin tetikçiliğini yapan kişileri, Şair Kamil karakteri hiç bir şey yapmadan yapıyormuş gibi gözüken kişileri, Profesör ilimi ilk ilim için için toplumsal prestij ve vize cinsel yönelimi için yapanları, cemiyet dediğimiz ortamın nasıl da çıkar için kullanıldığını, genç kız ve erkeklerin bu ortamda nasıl masum olmayan amaçlar için kullanıldığını anlatmış.
Yani herkese giydirmiş yazar, lakin bu kadar yeis değil. Çünkü Macide, Macide olarak kaldı ve Bedri'de beklediği huzuru ve aşkı buldu.
İkisi de bu dünya da sayılan ve anlatılan yün o kötülükler içinde iyilikleri içinde, kendilerine olan buna olan inancı kaybetmez ise, koruyup yaşayacak olduklarını gösterdi.
İçindeki şeytan yok, sadece biz varız. Tüm zayıflığı ve ihtirasları ile. Ömer bunun simgesi, farkına vardığı halde teslimiyetine bir türlü son veremedi,yaşadığı o gerçekten kopuk hayatı görmüş olsada.
Macide, girdiği anda gördüğü bu hayatı hiç kabul edemedi. O içinde bir şeytan olmadığı, tüm bu insanların suçu şeytana atıp kendilerine düşen günahtan ve suçtan sıyrılmaya çalıştığını gördü, sorumluluk sahibi olmadan verilen sözün tutulması gibi bir kaygısı olmadan istediği gibi yaşamak için bu insanların nasıl da şeytana sığındığı ve böylece bunları görmezden geldiğini gördü.
gidememek
-Söyle, gitmek mi zor kalmak mı?
-En zoru, Gitmek fikri düşünce akla, gidememek aklının estiği yere. O yer bazen sevdiğinin yanı, bazen bir mezar başı. Bazen ikisi de aynı yer oluyor.