Az okumuş olsaydınız yaşadıklarıma ontolojik kaygı diyip kurtuldum
Biraz mitoloji bilseydiniz sisifos un yaşamına benzetirdim hayatımı
Bazen kitap karıştırmış olsaydınız oblomov un zıt ikiziyim diyip geçerdim
Ama bir bok bilmiyorsunuz ben size kendimi nasıl anlatayım şimdi ...
Şiirler yazdım, kitaplar okudum
Elimde bir bardak aldım, onu yeniden oydum
Derinlerde kaldım böyle bir zaman
Kim bulmuş ki yerini, kim ne anlamış sanki mutluluktan
Ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları
Söyleşin benimle biraz bir kere gelmiş bulundum.
Ben toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü , sahteliğini , gülünçlüğünü göreli beri , gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum : Gerçek sevgiyi! Bir kadın. Birbirimize yeteceğimiz , benimle birlik düşünen, duyan , seven bir kadın!..’