Çok uzun yaşadığım ve pek çok kişi yitirdiğim için artık biliyorum ki ölüler yokluklarıyla değil de -onlarla bizim aramızda- söylenemeden kalan sözler yüzünden keder verirler asıl.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Doktor," dedim sonunda, "Eskimoları bilir misiniz?" "Tabii bilirim," dedi ayağa kalkarken. "İşte, bakın ben onlar gibi ölmek istiyorum." Bir şey anlamadığını görünce ekledim: "Ben beyaz duvarlı bir odada, bir yatağa bağlanıp bir yıl daha yaşamaktansa, bostanımdaki kabakların arasına yüzüstü düşmeyi yeğlerim."
Böylece bir sabah kahvaltı ederken şöyle deyiverdin: "Bir gül istiyorum." Zaten pek çok gülümüz olduğunu söyleyerek karşı çıktıysam da sende yanıt çoktu: "Ben, yalnızca bana ait olan bir gül istiyorum, ona bakmak, onu büyütmek istiyorum."
Onlardan hər biri gülləni bu ümidlə yana atmışdı ki, qoy Ovodu öldürən güllə onun əli ilə deyil, yoldaşının əli ilə atılsın.
Dolayısıyla dernek üyeleri gölgelerin düşleri değiller, düşlerin gölgeleri onlar ve aynı şey değil bu.
