Bir Âmâ Çocuğun Tahassürü
İşitiyorum ki: Güneş pek güzel!..
Ya güller; Çay kenarında, suyun üzerine sarkan çiçekler,
Ve nâzik nâzik öten kuşlar ve böcekler,
Çok güzel manzaralar arzedermiş!...
İşitiyorum ki: Gökyüzünde ışıklar görünürmüş,
Denizin dalgaları gözyaşları gibi hazin süzülürmüş,
Onun üzerinde, gemilerin dahi yürümesi;
İnsanı hayrete götürürmüş!..
Lâkin ben ne o gürültüsünü işitmekte olduğum denizi,
Ne o renkli çiçekleri, gökyüzünü, güneşi;
Ne de aydınlığı görmediğim için,
Müteessir değilim!..
Hayır Allah'ım, hayır!..
Şu fânî âlemin güzelliğinden hiç birini,