Ruth’la görüşmek veya ablası Gertrude’a uğramak dışında münzevi bir hayat sürüyor ve her gün, sıradan bir insanın en az üç günde yapabileceği kadar çalışıyordu. Günde sadece beş saat uyuyordu; ancak demirden yapılmış adamlar, Martin’in yaptığı gibi günde on dokuz saat çalışabilirdi. Tek bir anını bile kaybetmiyordu.
Bir zamanlar öylesine saftım ki; yüksek mevkilerde oturan, iyi evlerde yaşayan, öğrenim görmüş ve bankalarda hesapları olan insanları saygı değer kimseler sanırdım.