Tahliye Tutanağı
Adresimi ilk unutan ben olmadım
Ev bunu benden önce öğrendi
Sen gelmeyince
Koridor
Her akşam biraz daha uzağa taşındı
Bana uğramadığın her gün
Evimin bir odası
Kendi kapısını söktü
Kapılar
Açılmayı değil
Beklemeyi öğrendi
Ben ise
Aynı anahtarı
Her gün başka bir cebimde aradım
Çünkü insan
Kaybettiği kişiyi değil
Önce kendine açılan yolu karıştırıyor
Kalbim dediğim yer
Artık dört duvardan ibaret değil
Orada
Kapı olmayı reddeden eşikler
Pencereye dönüşememiş boşluklar
Ve yıllardır aynı tavana asılı duran
İsimsiz bir anahtar var
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hangi merhem derdime derman olur; bilmedim
Yasemin mi, gül müdür; hayal mi hürriyetim
Zaman benimle mahzun, mekân benimle yetim
Yurdumda baharımı kuşatıyor uğrular
Günbatımında vurdu yüreğimi kumrular.
Nurullah Genç
Nurullah GençMinik Kara KediŞiir
Eskiden kedilere dokunmayı severdim.
Hala çok severim.
Lakin artık görmeye tahamülüm bile yok.
Seni bana hatırlattığı için.
Sokakta orda burda görmemek
Temas etmemek mümkün bile değil.
Sanırım yüreğimin bir yerlerinde
Gittikçe derinleşiyor yalnızlık.
Devamında gittikçe büyüyor
Öfkem ile birlikte.
Kır çiçekleri kokardı
Kuşlar öter
Kelebekler uçardı.
Kır bahçelerinde koşardık çocuktuk.
Mevsimler gelip geçiyor.
Sahi bahar nerede?
Yıllardır görmediğimi hatırlıyorum.
Bu mevsimide kaçırdık.
Umarım bir sonrakini yakalarız.
Baharı hatırlatığın için teşekkürler.
Minik kara kedi.
Aynı yolun yolcusuyuz; kader aynı menzile yazmış bizi,
Hayat, aynı kitabın en güzel sayfasında buluşturmuş ikimizi.
Adını her düşündüğümde içimde mevsimler yer değiştiriyor,
Sanki bütün yollar, sessizce senin kalbine çıkıyor.
Dünyanın en güzel mucizesidir usanmadan gözlerine bakabilmek,
Dudaklarından dökülecek her kelimeyi nefesimi tutup beklemek.
Gözlerinde kayboldukça yeniden kendimi buluyorum,
Bir bakışınla, bin ömre sığmayacak heyecanlar duyuyorum.
Muhammad Gazalî