Uzun zamandır merak ettiğim bir kitaptı. Çevremden de hayran olunası bir hikaye, bir aşk gibi söylemler duymamla alıp okumaya başladım.
Ama ben hayran olunacak bir aşk göremedim maalesef. Gördüğüm tek şey takıntı. Eğer bir aşk bir sevgi olmuş olsaydı Kemal bunca zaman hem Sibel hem Füsun ile ilişkisini götürmez ayrıca evlenip giden ve ona yüz vermeyen Füsun’un evine, yemek masasına bu denli rahat gelemez, aşık olan adam bunu yapamazdı.
Okurken kitabı bu iş hep böyle gitmeyecek heralde diyerek bekledim bir şeylerin değişmesini. Füsun’un sonunu da Kemal, Füsun’un şımarıklığı ve Kemal’den ne isterse yapacağını bilip bunu kullanması getirmiştir.
Bu tarz takıntılı tüm kitap boyu bu seyirde geçen kitapları sevmediğimi fark ettim fakat yarıda bırakmamak için kitabı tamamladım. Kitabın sonunda Orhan Pamuk ile geçen kısımlar daha çok keyif verdi bana.