"Herkesin kendini iyi hissetmek için defalarca izlediği film ,gittiği mekan ,içtiği kahve, oturduğu bank, seyrettiği resim, izlediği manzara ya da gizlice gittiği deniz kıyısı vardır. Herkesin kendini dinleyecek,derdini unutacak bir yöntemi ,bir yeri vardır. Benimki de. Buydu. Çoçukçaydı ama ben buydum. Brn mutsuzken Harry Potter okurdum. Ben mutluyken Harry Potter okurdum. Ben yanlız hissettiğimde Harry Potter okurdum. Ben korktuğumda Harry Potter okurdum. Ben kendimi bir yere ait hissetmek istediğimde Harry Potter okurdum. Ben uyumsuzluğumu unutmak için Harry Potter okurdum. Ben gece uyumakta zorlandığımda Harry Potter okurdum. Ben sebepsizce Harry Potter okurdum, izlerdim,dinlerdim. 'Ne zaman bir sayfaya dönecek olursanız, ne zaman ihtiyacınız olursa,Hogwarts sizin için hep orada olacak' demişti Rowling. Uzunca bir süre Harry,Hermione,Ron,Luna benim en yakın arkadaşlarımdı. Belki bu yüzden onu izlemek ya da okumak,hatta dinlemek hala onlarla dertleşmek gibi geliyordu. O kitap o dünya benim ruh dengemi koruyordu."