mihriban
@mihrilp
Şu anda okuduğu kitap
İçimde oluşan yaralar, karanlık lekeler giderek yayılmaya başlamıştı ve göklerde oturan Tanrı, yok oluşum genel akışı hiç aksatmaksızın, sanatın tüm kurallarına uygun olarak gerçekleşsin diye gözünü üzerimden ayırmıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Karşılaştığım kimseler ışıltılı başlarını nasıl da neşeyle ve kolayca dimdik tutuyor, yaşam bir balo salonuymuş gibi nasıl da süzülüyorlardı. Gördüğüm bakışların hiçbirinde kederin izi bile yoktu, omuzlar yüksüzdü, bu mutlu ruhlar büyük olasılıkla ne bir karanlık düşünce ne de gizli bir acı taşıyordu. Öte yandan bu kişilerin arasında yürüyen ben, gençligime ve yeni serpilmiş olmama karşın, mutluluğun neye benzediğini bile unutmuştum!
Puan vermedi·272 syf.·
34 günde okudu
·Okunma: 05 Şubat 2025 21:17
·2025 1. kitabı
Benim dışımdaki herkes ya dinleniyor ya da eğleniyordu. Bense tıpkı şeytan gibi içimde bir cehennem taşıyor ve kimsenin benimle gönüldeşlik kurmadığını düşünerek, ağaçları parçalamak, etrafıma zarar ve yıkım saçmak, sonra oturup bu yıkıntıların tadını çıkarmak istiyordum.
Ne yazık! İnsan niçin vahşilerden daha üstün hassasiyetlere sahip olmakla övünür ki; bu onları daha kısıtlı varlıklar kılıyor sadece. Dürtülerimiz açlık, susuzluk ve şehvetle sınırlı kalsaydı, neredeyse özgür olurduk; ama şimdi esen her rüzgârla, tesadüfen söylenmiş bir sözle, ya da o sözün anlattığı görüntülerle heyecanlanıyoruz.