"İlişkilerimizde “anlayış zehirlenmesi” diye bir gerçek var.
Sizi anlamak için can atan, hatalarınızı toyluğunuza veren, “İnsandır, bazen şaşar” ya da “Kötü bir dönemden geçiyordur” diyerek sizi hoş gören o insanlar; zamanla gösterdikleri o sonsuz sabırlarından zehirlenirler. Bu derin anlayışın suistimal edilmesi, kişinin iyi niyetle direncini kökünden zayıflatır.
Gelinen noktada, bu insanlar anlayışsız biri yapmaz; sadece anlayışlarının kötüye kullanılması sonucunda, artık bu çabayı göstermeye dair umutlarını yitirmişlerdir. Onlar aslında anlayış zehirlenmesi yaşayan, nezaketlerinin saflık sanılması ya da iyi niyetleri yüzünden aşağılanmayı artık reddeden olgun ruhlardır."