"Aşkın kötü tarafı insanlara verdiği zevki eninde sonunda ödetmesidir. Şu veya bu şekilde... Fakat daima ödersiniz... Hiçbir şey olmasa, bir insanın hayatına lüzumundan fazla girersiniz ki bundan daha korkunç bir şey olamaz..."
İsterseniz bir ayda 30 kitap okuyun.
Altını çizin, alıntılar paylaşın, entelektüel görünün.
Ama hâlâ öldürülen çocukların ardından “sebep oyunlar” diyorsanız, bırakın okumayın.
Hâlâ dökülen onca kana, verilen onca şehide rağmen (bahsi geçen şahsı hepiniz biliyorsunuz..) “ben onu siyasetten bağımsız
okuyorum” diyorsanız, bırakın okumayın.
Hâlâ bombalar altında büyüyen çocuklar için “bu benim davam değil” diyorsanız, bırakın okumayın.
Hâlâ adaletsizliği görüp susuyorsanız,
haksızlığı izleyip tarafsız kalıyorsanız, bırakın okumayın.
Hâlâ insanları diniyle, diliyle, kimliğiyle ayırıyorsanız, bırakın okumayın.
Hâlâ güçlüden yana olup zayıfı görmezden geliyorsanız, bırakın okumayın.
Hâlâ bir çocuğun gözyaşı sizi sarsmıyorsa,
bir annenin çığlığı içinizden bir şey koparmıyorsa, bırakın okumayın.
Belli ki okuduklarınız sizi birer okumuş cahil yapmış, insan değil.
Görgülü ve kültürlü bir kimse kendi doğasına duyduğu saygıdan ötürü sahip olduklarından utanç duyar. Hatta eğer sahip olduğu şey ona kaza eseri -miras, hediye ya da suç yoluyla- gelmişse ondan nefret eder
