Mikail
@mikailguzel
"Oku, şâyed sana bir hisli yürek lâzımsa."
91 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
İnsan aynı anda hem bu denli güçlü, erdemli ve muhteşem, hem de bu denli habis ve bayağı mıydı gerçekten? Bir an kötülükten ibaret görünmüyordu, başka bir ansa asil ve tanrısal kabul edilecek ne varsa onda toplanıyordu. Büyük ve erdemli olmak, duyarlı bir varlığa bahşedilmesi mümkün en yüksek şeref gibiydi; bayağı ve habis olmak, nicelerinin başına geldiği üzere, inilebilecek en alçak mevkiiydi; kör köstebeğin, zararsız solucanın halinden beter bir durumdu.
Sayfa 128
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dostluğun şefkati de, yeryüzünün ya da cennetin güzelliği de kederden kurtaramazdı ruhumu; sevgi sözleri hiçbir işe yaramıyordu. Hiçbir faydalı etkinin nüfuz edemeyeceği bir bulutla kuşatılmıştım. Güçsüz bedenimi ayak basılmamış haşin bir araziye sürükleyen, vücudundaki oka baktıktan sonra ölecek yaralı geyik gibiydim.
Sayfa 99
Eskiden kitaplarda okuduğum ya da başkalarından duyduğum ahlâksızlık, adaletsizlik anlatılarına, çok eski zamanların hikâyeleri ya da zihinde kurumuş kötülükler gözüyle bakardım. Bunlar bana uzaktı, mantıktan ziyade hayalgücüne yakındı en azından. Fakat şimdi bu acı evimize ulaştı; insanlar, birbirinin kanına susamış canavarlar gibi geliyor bana.
Sayfa 98
Kendine karşı da bu borcun var; zira aşırı üzüntü, gelişime ya da zevke, hatta gündelik hayattaki sorumluluklarına engel olur ki, o zaman insan topluma layık olmaktan çıkar.
Sayfa 96
İnsan yüzü görmek istemiyordum; neşe ya da memnuniyet seslerinin tümü işkenceydi benim için. Yalnızlık tek avuntumdu... Derin, karanlık, ölüm misali yalnızlık.
Sayfa 95