Mikail

Mikail
@mikailguzel
"Oku, şâyed sana bir hisli yürek lâzımsa."
91 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
LAF GETİRENE KARŞI TUTUM
Bir kimse birine gelerek onun arkasından dedikodusunun yapıldığı söyleyerek, “Falanca senin hakkında şöyle söylüyor” veya, “Böyle yaptı” ya da “Senin işini bozmaya çalışıyor, düşmanlarınla işbirliği yapıyor, durumunu bozmak istiyor...” gibi sözler sarfetse, kedisine laf getirilen kimse şu altı şeyi yapmalıdır: 1. Onu tasdik etmemelidir. Çünkü kovucu fâsıktır ve onun şahitliği reddedilmiştir. Bu konuda yüce Allah şöyle buyurmaktadır: “Ey iman edenler! Eğer bir fâsık size bir haber getirirse onun doğruluğunu araştırın. Yoksa bilmeden bir topluluğa kötülük edersiniz de sonra yaptığınıza pişmanolursunuz.”* 2. Bu yaptığından onu menetmeli, kendisine nasihat etmeli ve yaptığının çirkin olduğunu anlatmalıdır. Nasihat konusunda (Lokman Hekim’in (a.s) oğluna yaptığı nasihat) Kur’an’da şöyle anlatılır: “Yavrucuğum! Namazı kıl, iyiliği emret, kötülükten vazgeçir, başına gelenlere sabret. Doğrusu bunlar azmedilmeye değer işlerdir. ”** 3. Ona Allah (c.c) için kızmalıdır. Çünkü o, AllahTeâlâ katında sevimsizdir. Cenâb-ı Hakk’ın sevmediğine de kızmak gerekir. 4. Arkasından sana haber verilen kardeşin hakkında kötü zan beslememelisin. Çünkü Rabbimiz şöyle buyurur: “Ey iman edenler! Zannın çoğundan kaçının. Çünkü zannın bir kısmı günahtır.”*** 5. Kovuculuk yapanın anlattıkları, seni, kardeşin hakkında araştırma yapmaya sevketmesin. Bu konuda şu âyetin emrine uymalısın: “Tecessüs etmeyin (birbirinizin gizli yönlerini araştırmayın).”**** 6. Dedikodu yapanı bu işten menettiğin gibi kendi nefsini de menetmelisin. Onun yaptığı dedikoduyu anlatmamalı, “Falanca bana şöyle şöyle söyledi” dememelisin. Böyle yaptığın takdirde hem dedikodu yapmış hemde gıybet etmiş, ondan menettiğin şeyi kendin de işlemiş olursun. * Hucurât 49/6. ** Lokman 31/17. *** Hucurât 49/12. **** Hucurât 49/12.
Sayfa 215 - ON ALTINCI ÂFET: SÖZ TAŞIMA-KOVUCULUK
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ebû Hüreyre’nin (r.a) rivayet ettiği bir hadiste Resûl-i Ekrem (s.a.v) şöyle buyurmuştur: “Bir müslümanın yapmadığı bir şeyi, yaptı diye aleyhine şahitlik eden kişi cehennemdeki yerine hazırlansın.”* * Ahmed, Müsned, 2/509; Heysemî, Mecmau’z-Zevâid, 4/200; İbn Ebü’d-Dünyâ, Kitâbü’s-Samt, nr. 260.
Sayfa 212 - ON ALTINCI ÂFET: SÖZ TAŞIMA-KOVUCULUK
“(Resûlüm!) Alabildiğine yemin eden, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan laf götürüp getiren, iyiliği hep engelleyen, haddi aşan, günaha dadanmış, kaba ve haşin, bütün bunlardan sonra bir de soysuzlukla damgalanmış kimselerden hiç birine, mal ve oğulları vardır diye boyun eğme.”* “Arkadan çekiştirip duran, kaş göz hareketleriyle alay eden kimselerin vay haline.”** * Kalem 68/10-14. Abdullah b. Mübârek, âyette geçen "zenîm” kelimesini, sözü saklamayıp laf götürüp getiren veled-i zina olarak açıklamıştır. Şu mânaya da işaret edilmiştir: Sözü saklamayıp dedikodu yapan, veled-i zinanın yolunda gitmiş olur (Esasen, metinden olan bu kısmı dipnotta verilmesini daha uygun gördüğümüz için buraya aldık (mütercim). ** Hümeze 104/1.
Sayfa 209 - ON ALTINCI ÂFET: SÖZ TAŞIMA-KOVUCULUK
“Kimin üzerinde, kardeşinin namusu ya da malına karşı yaptığı bir haksızlık varsa, altın ve gümüş gibi maddî şeylerin geçmediği kıyamet gelmeden önce kendisiyle helalleşsin. Şüphesiz âhirette hesap görülürken onun sevaplarından alınıp haksızlık ettiği kimseye verilir. Eğer sevapları bulunmazsa, arkadaşının günahlarından alınır, ona yüklenir; böylece günahları çoğalmış olur. Sonra da onların cezasını çekmek üzere ateşe atılır.”* * Begavî, Şerhu’s-Sünne, 6/75; Müttakî-i Hindî, Kenzü’l-Ummâl, nr. 10169.
Sayfa 204 - ON BEŞİNCİ ÂFET: GIYBET ETMEK
Atâ b. Ebû Rebâh’a, “Gıybetten nasıl tövbe edilir?” diye sorulduğunda, şöyle demiştir: “Gıybetini yaptığın arkadaşına varır şöyle dersin: Ben senin hakkında yalan söyledim, haksızlık yaptım, kötülük ettim. İstersen hakkını al, istersen beni affet.”* * İbn Ebü’d-Dünyâ, Kitâbü’s-Samt, nr. 295.
Sayfa 204 - ON BEŞİNCİ ÂFET: GIYBET ETMEK