Ateş dahi, sâir esbâb-ı tabîiye (tabiat sebepleri) gibi kendi keyfiyle, tabîatıyla, körü körüne hareket etmiyor. Belki emir tahtında (altında) bir vazîfe yapıyor ki, Hz. İbrâhîm (as)'ı yakmadı ve ona, 'yakma!' emrediliyor.
Hz. İbrâhîm'in cismi gibi, gömleğini de ateş yakmadı ve ateşe karşı mukāvemet hâletini vermiştir. İbrâhîm'i yakmadığı gibi, gömleğini de yakmıyor.
İşte bu işaretin remziyle ma'nen şu âyet diyor ki: 'Ey Millet-i İbrâhîm! (Ey Müslümanlar) İbrâhîmvârî (onun gibi olunuz). Tâ gömlekleriniz, en büyük düşmanınız olan ateşe hem burada hem orada bir zırh olsun. Ruhunuza imanı giydirip, Cehennem ateşine karşı zırhınız olduğu gibi, Cenâb-ı Hakk'ın zeminde sizin için sakladığı ve ihzâr ettiği (hazırladığı) bazı maddeler var. Arayınız, çıkarınız, giyiniz.'
İşte beşerin mühim terakkıyâtından ve keşfiyâtındandır ki, bir maddeyi bulmuş ateş yakmayacak ve ateşe dayanır bir gömlek giymiş.
Kur'an-ı Kerim ve Muhtasar Meali
Kur'an-ı Kerim ve Muhtasar Meali
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sınıftakiler grup kurmuş(17 erkek + ben) hepsi “Sahra Eşref Rüya bitti ya Çağatay Ulusoy’a romantik bir mesaj yazabilir misin? Bir de finali sen yazsana.” diye 50 mesaj gönderdiler. LAN BEN SİZİN EŞEKÇİ BAŞINIZ MIYIM MİLLET CHATGPT İLE YAPIYOR GEMİNİ İLE YAPIYOR MEYMİŞ “Doğal olsun” LAN DOĞAL OLSUN İSİTYORSANIZ KENDİNİZ YAZIN İSTEK ŞARKI ALAN KAFELERDE MÜZİK YAPAN ŞARKICI MIYIM BEN?! ALLA ALLA
İnsan zihninin en güçlü eğilimlerinden biri muafiyet arayışıdır.
Bazen tarih adına konuşuruz ve sorumluluğu tarihe bırakırız.
Bazen piyasa adına konuşuruz ve sorumluluğu mekanizmalara bırakırız.
Bazen millet, din, devrim, ilerleme veya insanlık adına konuşuruz ve kendi payımızı görünmez kılarız.
Oysa hiçbir fikir, hiçbir amaç ve hiçbir zorunluluk insanı sorumluluktan tamamen kurtaramaz.
Ahlâkî olgunluk belki de şu gerçeği kabul etmekle başlar:
Hiçbir haklılık beni sorumluluktan muaf tutmaz.
Sadece para kazanmak maksadıyla sıradışı kapaklar ve başlıklarla yazan yazarları demiyorum ama gerçekten nitelikli olup popüler olan yazarlar var mesela Sabahattin Ali, Zülfü Livaneli vb. bir kesim de var sureklı bunları eleştiriyor neden: "çok okunuyorlar, herkes okuyor, herkesin okuduğunu okumayın..." zaten kitaptan anlayan insan popüler kitabında edebi değerini az buçuk hesaplar 'su yazar gerçekten şişirilmiş ve bana pazarlanmış' veyahut 'evet bu yazar gerçekten de nitelikli yazıyor ve biz bunu millet olarak sahiplenmeliyiz' diyebilecek kapasitede olandır böyle biri değilse de zaten bu kitapları okuyarak kitap okumayı sevecek ve kitap zevkini oluşturmaya başlayacaktır, varsın bütün dünya Kürk Mantolu Madonna okusun herkesin anladığı farklıdır kendisi 3-5 kişinin okuduğu bir kitabı okuyunca marjinal mi oluyor entelektüel mi oluyor tamam onları da okuyalım ama popüler kitap okuyanlara da zevksiz demeyelim.
