Kapak Kızı’nı okuduktan kısa bir süre sonra bu kitaba başlama kararı aldım. Aslında ayrı olarak da okunabilir ama ilk kitabı okuduktan sonra devam etmek daha iyi bir seçenek. Kitabı elime aldığımda 60 sayfayı görmeden bırakamıyor olsam da beklediğimden daha uzun sürede bitti, sanırım sindirmem gerekti. Şebnem’in özellikle ailesiyle ilgili sıkıntılarını, gençliğinin buhranlı zamanlarını ve yetişkinliğinde çürümüş bir ortamını okuyoruz. Arabesk, ortalama bir film izliyormuş etkisi yaratan bir hava varmış gibi gelse de yazış biçimi, Şebnem’in kendi iç yapısı ve düşünceleri bu havayı dağıtmaya çalışıyormuş gibi hissediyorum.
Sanırım kitapta hoşlanmadığım şey ise bazı cümleleri, bazı durumları tekrar tekrar okumaktı. İpini çekmek, çok güzeldi annem, Osman’a annelik etmek…