sena tlc

sena tlc
@minatlc
kendime not
Bir gün elinde kahven ve yüzündeki sessiz gülümsemeyle, kimsenin yarım, eksik sevgisine kendini muhtaç etmediğin için, doğana uymayana uymadığın için, seni sen yapan taraflarını kabul edemeyenleri hayatından uğurladığın için, kendine teşekkür edeceksin.
Kendime Not
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mahrumiyet açgözlülükten öncedir. Hiddet aşağılanmadan sonradır. Kibir boşluğu maskeler. Güzellik avuntu arar. Şehvet mantığı körleştirir. Mantık tutkuyu susturur. Haset hayranlığı bozar. Acıma iğrenme barındırır. Hırs yeteneği yozlaştırır. Şaşkınlıkta masumiyet gizlidir. Öğrenmek cehaletin kabulüdür. Suçluluk minnete eşlik eder. Alçakgönülülük tarihe saygıdır. Sevgi hepsini ayakta tutar. Salman Akhtar
Psikoloji
Kendimi tek bir cümleyle tanımlamam gerekse ‘tam olarak hiçbir şey ama herşeyden de birazcık’ diye tarif ederim.. Solcular fazla sağcı buldu beni, sağcılarda da hep biraz sol Aydınlar fazla muhafazakar Tarikatlılar ise fazla rahat Tam olarak hiçbir yere ait olamadım. Çevreme göre samimiyetimde sevdiğime göre sevme şeklimde bir eksiklik oldu hep. Aramadıkları sürece aramadığım arkadaşlarım vefasızlığımdan, kendileri için neredeyse hiçbir şey yapmadığımı sanan akrabalarım ilgisizliğimden komşularım yüzeyselliğimden hep bi şikayet ettiler.. Sorunmu değil oysa Yalnız sanıyorlar beni; değilim, kimsenin kalabalığı olmadım ve kimseyide kalabalık edemem bundan sonra dünyamda, bu da benim tercihim. Güvensiz sanıyorlar beni; değilim. Sadece kendi içimde kendime göre bir dengem var, ve bir daha kırılırsam toparlanamama endişesi taşıyor yüreğim. Bu yüzden şimdilik sadece kendime güveniyorum. Anlamakta zorlandığım bir dünyada, anlaşılmayı zaten beklemiyorum. Ben böyle iyiyim…sanki herkes tamda bir benmi eksiğim!! S.T
Biyografi
Durduğum yer benim değil iken, gidebilecek bir yerimin olmaması ne acı; gidebilecek bir yerim yok iken hâlâ ve inatla durmayışım ne gaflet nihayetinde ölmüyorken yaşıyor olan insanın, yaşıyorken öldüğünü bilmemesi bu, bu ne tuhaf bi’ hayret. Turgut Uyar
Pek az zamanı kaldı bu zora koşulmuş bedenimin, Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi... Tüy, kan ve hiçbir salgıyı düşünmeden, Kesmeliyim soluğunu doğmuş olmanın!