“Gökte bulut yok,
Söğütler yağmurlu,
Tuna’ya rastladım,
Akıyor çamurlu...” dediği nehir.
İçimde bir his, “Bu yolculuk seni gene o kaderine götürüyor,” der gibiydi. Hani laf aramızda Hasan Yükselir de enfes yapmıştır bu şiirin müziğini ya.
Ruhumun , etrafına aydınlık veren fakat kendini eritip yakan bir mumdan ne farkı var ! Bir mum ki yalnız etrafını aydınlattı. Fakat kendini her zaman karanlıkta bıraktı .
Sevme iradesi varsa ancak o zaman hakiki bir yüz vardır; eğer sevmezsen komşunun yüzü bifteğe döner, korkunç bir hal alır.
Kendimi bir aziz gibi hissetmediğim için duygusuzluğu hayli erken zamanlardan itibaren tecrübe ettim.
Alfabeyi öğrendiği için bir köleyi öldürenler bir kütüphane hakkında ne düşünür sence?
Siyahlar ölünce insana dönüşüyordu. Ancak o zaman eşitlerdi beyaz adamla.