Ne tuhaftı. Ne tuhaf. Uğruna hapislere girdiğimiz o ülke her geçen gün daha da çok yabancılaşıyordu bize. Umudumu kaybettikçe başka bir ülke doğuyordu içimde.
“Gökte bulut yok,
Söğütler yağmurlu,
Tuna’ya rastladım,
Akıyor çamurlu...” dediği nehir.
İçimde bir his, “Bu yolculuk seni gene o kaderine götürüyor,” der gibiydi. Hani laf aramızda Hasan Yükselir de enfes yapmıştır bu şiirin müziğini ya.