Zulüm edenler, insanları aşağılayanlar, kanlılar, hak yiyenler, sömürenler, çalışmamışlar, hazır yiyiciler buraya gelemezler, gelseler de bu mavinin içine giremezler, girseler de öylesine sevinemezler, yürekleri bir sevincin sıcaklığında, esrikliğinde, kendinden geçmişliğinde pır pır edemez..
İnsan insanlıktan çıkıştı.Bundan sonra biz iflah olur muyuz ola?Bundan sonra herkez kendini düşünüyor.Eskiden bir tek insanın tırnağına taş değse,bir oymağın,bir aşiretin,bütün şu dünyadaki insanların yüreğine değmiş gibi olur, herkesin yüreği sızlardı.Şimdi ya, şimdi herkes birbirisinin ölüsüne basıp geçiyor, basıp geçiyor,basıp geçiyor.
İnsan canı bu kadar alçalmaya değer miydi?Ne pahasına olursa olsun insan yaşamını sürdürmeli miydi?Sıtmalar,hastalıklar,zulümler,buyruklar,açlıklar,yoksulluklar insan soyunun yaşama direncini kıramamış,insanoğlu kıyımlardan,aşağılamalardan,sakatlıklardan,kırımlardan sonra bile yaşamını sürdürmüştü.Bu korkunç güç, bu sonsuz direnç,bu yaşamak için katlanılan en aşağılık durumlar neydi, ne içindi?