Eskiden İsa’dan önceki zamanlarda Anka diye aptal lanet olası bir kuş vardı; her birkaç 100 yılda bir odun yığıp kendini yakardı. İnsanın birinci dereceden kuzeni olsa gerekti. Ama kendini her yakışında, küllerinden fırlayıp yeniden doğardı. Görünüşe bakılırsa biz de aynı şeyi tekrar tekrar yapıyoruz.
Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı… elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin ağaca veya çiçeğe baktığında sen orada olursun.