Lorelai Gilmore
@minelbumin
Psikolojik danışman ve rehber öğretmen
Lisans
26 Aralık
151 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Yine bir adını, yazarını bilmesem de okuduğumda Stefan Zweig'a ait olduğunu anlayabileceğim bir kitap. Kahramanımızın Paris'i yönetirken birden taşradaki bir eve sürgün edilmesi ve herkesin ona imrenerek hatta bazen de kıskançlıkla bakmasından kimsenin mektuplarına cevap bile vermediği bir hayat düşmesi anlatılıyor. Zweig burada kadının yaşadığı güç kaybından kaynaklanan depresyon, yalnızlık ve buhranları çok güzel tahlil etmiş.
Her eserinde olduğu gibi bu eserini de severek okudum ve tavsiye ediyorum.
Keyifli okumalar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir oturuşta okuduğum ama bana vay be diyecek kadar yoğun gelmeyen bir kitap. Kesinlikle çok akıcı bir şekilde okunuyor fakat belki de kısalığından kaynaklı pek fazla bir olay barındırmadığı için bitince biraz boşluğa düştüm.
Yolculukta yahut vaktiniz yokken ama kitap okumak istediğinizde tam olarak okunacak kitap. Mutlaka okuyun diyemesem de Jack London'ın eseri o yüzden bir gün alın okuyun.
Keyifli okumalar.
Bu kitap gençliğimizin kaybettiği o ateşi, mücadele ruhunu bana gösterdi. 68 kuşağındaki o gençliğin ne ailevi ne akademik ne de siyasi baskılara boyun eğmeden gerek üniversitede gerek siyasi alanda haklarını sonuna kadar aramaları bana o kaybettiğim birçok duyguyu hatırlattı. Genel olarak Osman Balcıgil'in kalemini seviyorum ama bu kitap diğer diğer okuduğum kitaplarına göre ağır geldi. Belki yaşananları, haksızlığı, yitip giden gencecik nesli gördüğüm için, belki de bizde sesimizi o kadar çıkaracak cesaret olmadığı için...
Son söz olarak diyebilirim ki Balcıgil yine yapmış yapacağını. Okumak isteyenlere canıgönülden tavsiye ederim.
Keyifli okumalar.
Stefan Zweig diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da bir insanın duygu durumunu çok şahane analiz etmiş bizlerle paylaşmış.
Bir insanın diğer insanlara ekmeğe, suya olduğu kadar olan ihtiyacı; bir sohbete bir benimsenmeye olan ihtiyacı anlatılıyor.
Sonu mutlu bitmiyor ama sonuçta Stefan Zweig'ın eseri, tam onluk bir son. Stefan Zweig 'ın her eseri çok hızlı okunan hemen tüketilen eserler bu yüzden okuması da çok zevkli.
Keyifli okumalar.
Balıkçı ve Oğlu'nda tabii ki Livaneli kalemini konuşturmuş. Deniz ile geçimini sağlayan fakat başına acıların en büyüğü olan evlat acısı gelmiş bir ailenin dramını öyle güzel anlatmış ki üzülmemek elde değil. Denize Deniz'ini vermiş bir baba ve ana ve denizin verdiği başka bir Deniz. Bebeğe, evlada hasret kalan iki insan. Yeni gelen bebekle tekrar huzura kavuşuyorlar ama maalesef ki fazla uzun sürmüyor bu huzur ama kalpleri temiz bu balıkçı ailesi en sonunda sınav üstüne sınav atlatsa da evlada da huzura da kavuşuyor. Kısaca Livaneli'nin kaleminden dökülen başka bir hüzünlü öykü. Keyifli okumalar.
