"Billy bana, "Hadi her şeyi deneyimleyelim, içimizde hiçbir şey kalmasın, ne varsa tüketelim ve ölüme elimizden alabileceği hiçbir şey bırakmayalım, derdi.
Yardım alacak değil de verecek konumda görünmem o güne dek de hep soruna neden olmuştu ve olacaktı. Bir şeyleri başarmış ya da başarıyor olmam, ailemin hali vakti yerinde insanlar gibi görünmesi nedeniyle işin iç yüzünü, ne kadar zorlanıyor olduğumu bunları dürüstlükle anlattığım kimseler bile göremiyor, anlayamıyordu.
Yataktan çıkmakta zorlanma, içimizdeki çocuğun bize onu çok zorladığımızı söylemesinin bir yoludur. Yataktan çıkmakta zorlanıyorsak eğer, içimizdeki çocuk bize uzun zaman boyunca sesini duyurmaya çalışmış, bizse onu ve ihtiyaçlarını yok sayarak dışarıdaki birilerini memnun etmekle meşgul olmuşuzdur bu süre boyunca. İçimizdeki çocuk artık yorulduğunu ve dinlenmeye ihtiyacı olduğunu söylüyordur bize. Yataktan çıktıktan sonra yaptığımız şey her ne ise onu, içimizdeki çocuğun canını acıtarak yaptığımızı. Bu duruma gelmemizin nedeni nasıl içimizdeki çocuğun duygularını uzun zaman yok saymış olmaksa, bu durumdan çıkmanın yolu da şimdi o duygulara kulak vermeye çalışmaktır.
Sıcak rahmin bizi kuşatıp sarması gibi, şimdi bizi olduğumuz kişi olarak seven ve onaylayan bir insanın sıcak teniyle, gözleriyle temas, bizde aynı teskin edici etkiyi uyandırıyor.